Najnovije vesti
Početna » VESTI » APATIN » APATINSKA ŠUMA KURJAČICA DOBILA NAZIV PO BROJNIM VUČIJIM ČOPORIMA
APATINSKA ŠUMA KURJAČICA DOBILA NAZIV PO BROJNIM VUČIJIM ČOPORIMA

APATINSKA ŠUMA KURJAČICA DOBILA NAZIV PO BROJNIM VUČIJIM ČOPORIMA

Toponim Kurjačica se nekad, isključivo, vezivao za šumsko prostranstvo koje se pružalo istočno od Apatina, levo od asfaltnog puta Apatin-Prigrevica.  U kasnijem periodu, ovaj se naziv proširio  na celokupno šumsko područje, sa obe strane puta. Na osnovu kartografskog arhivskog materijala apatinskog područja,  iz perioda 18. veka, može se konstatovati da ova šuma predstavlja ostatak nekadašnjeg ogromnog šumskog kompleksa  koji se prostirao između Apatina, Sonte i Prigrevice. Intenzivnim krčenjem ovog šumskog prostranstva i eksploatacijom drvnog materijala, naročito u drugoj polovini 18. i tokom 19. veka, ono se vremenom svelo na usamljene i male šumske celine, među koje spada i šuma Kurjačica.

Poreklo toponima može se tražiti u periodu kada su se u šumama u  neposrednoj blizini današnjeg Apatina, nalazili brojni čopori vukova-kurjaka (Canis lupus). Kako je u razdoblju pre naseljavanja nemačkih kolonista ovo područje bilo isključivo naseljeno srpskim i šokačkim stanovništvom (kraj 17. i prva polovina 18. veka), koje je za ovu vrstu životinje koristilo naziv kurjak, sa sigurnošću se može tvrditi da je toponim slovenske provenijencije.  Drugi lokalitet čiji je toponim takođe povezan sa prisustvom vukova, situiran je 5 km severno od grada, između Kupusinskog dunavca i Kanala DTD, i poznat je pod nazivom Kurjak.

Pored opasnosti  za putnike koji su lošim i često neprohodnim šumskim putevima stizali ili odlazili iz tadašnjih naseljenih mesta (Vranješevo, Bukčenović, Sonta, Prigrevica Sent Ivan, itd.), vukovi su predstavljali napast i za stada domaćih životinja koja su napasana na okolnim livadama. Takođe, su predstavljali konstantnu opasnost za sve stanovnike ovih naselja koji su zbog prirode svog posla morali da zalaze u ova nepregledna šumska prostranstva.

Nemački kolonisti naseljeni u Apatinu, polovinom 18. veka,  brzo su  se suočili sa posledicama i štetama prouzrokovanim napadima vukova. Zimski period je bio posebno kritičan za stanovnike Apatina, jer su vukovi u potrazi za hranom, izlazili iz obližnjih šuma i ulazili u samo naselje. Koliko su vukovi u tom periodu bili ozbiljna pretnja za ovdašnje stanovnike, najilustrativnije nam govori podatak da je, 1789. godine,  tadašnji opštinski knez Georg Bušbaher,  za angažovanje na suzbijanju ove pojave, odnosno za njihovo ubijanje po ulicama Apatina, isplatio lovcima, za 11 odstreljenih vukova,  21 forintu i 4 krajcare.

Iz istog perioda, preciznije, 1785. godine, zabeležen je slučaj napada besnog vuka u selu Parabuć (današnje Ratkovo). Prilikom ulaska u selo napao je 24 osobe, i izgrizao veći broj stoke. Posledice ovog napada su se svele na jednu preminulu osobu i to od infarkta miokarda (srčanog udara), dok su ostali meštani prošli bez ikakvih posledica. Najverovatnije prilikom ovog napada stanovnici Parabuća nisu bili izujedani, jer bi posledice bile katastrofalnije.

Potpunim istrebljenjem  najopasnijeg predatora apatinskih šuma, ovdašnji biodiverzitet je trajno osiromašen za jednu životinjsku vrstu.

I pored intenzivog krčenja šuma  i stvaranja obradivih poljoprivrednih  površina kao i livada za ispašu stoke, uz Dunav su se u kontinuitetu i dalje prostirale guste i teško prohodne šume, ispresecane močvarnim površinama, kao i brojnim barama. Ova podunavska šumska prostranstva bila su idealno sklonište za sve ugroženiju i manju populaciju vukova, na koju su  konstantno organizovane lovačke hajke.  U hronikama je zabeleženo da su u šumama kod Bezdana, polovinom 19. veka, ubijani poslednji primerci nekad brojnih vučjih čopora.

Jedan vuk je ubijen 1970-tih godina, u šumi između Bačkog Monoštora i Bezdana, koji se prateći tok Dunava, kretao nizvodno, tako da je iz Mađarske stigao do ove lokacije, gde je i ustreljen.

Autor-Tomislav Šimunović

Autor: Radio Dunav

Radio Dunav Apatin 98.7 Mhz
Scroll To Top